Hamida Ahmad bey qizi Javanshir, azer. Həmidə Cavanşir (ur. 19 stycznia 1873 w Kahrizli koło Ağcabədi, zm. 6 lutego 1955 w Baku) – azerska pedagożka, filantropka, działaczka na rzecz praw kobiet, tłumaczka.

Życiorys Urodziła się w rodzinnym majątku w wiosce Kahrizli. Była najstarszym dzieckiem Əhməda bəy Cavanşira, azerskiego historyka, tłumacza i oficera rosyjskiej armii, oraz jego żony Mulkijahan. Była praprawnuczką Ibrahima Khalila Khana, ostatniego chana Karabachu. Wraz z młodszym bratem kształciła się w domu. Nauczyła się czytać i pisać po azerbejdżańsku i rosyjsku. W wieku 14 lat znała literaturę europejską i islamską oraz biegle mówiła po francusku. Od ojca nauczyła się strzelać.

W 1889 poślubiła mieszkańca Bərdə, podpułkownika Ibrahima bej Davatdarova. Zamieszkali w Brześciu Litewskim. Mieli dwoje dzieci, Minę i Muzaffara. Həmidə pobierała lekcje tańca towarzyskiego, uczyła się niemieckiego i polskiego. W 1900 rodzina przeniosła się do Karsu, gdzie mąż Həmidy został mianowany dowódcą twierdzy wojskowej. Həmidə planowała studiować medycynę w Moskwie, ale śmierć męża w 1901 i ojca w 1903 uniemożliwiła jej realizację planów. Powróciła do rodzinnego majątku Kahrizli.