Charakteryzuje się gotyckim portalem zdobionym stylizowanymi motywami roślinnymi, oraz łukiem zakończonym tzw. oślim grzbietem. Mury dzwonnicy wieńczą niewysokie sterczyny oraz wysoki dach namiotowy pokryty ceramiczną dachówką. Obecnie dzwonnica pełni też funkcję tarasu widokowego.
Wnętrze mały|Barokowa ambona Wewnętrzna przestrzeń świątyni jest zbudowana na planie krzyża, podzielona na trzy nawy, oddzielone od siebie potężnymi filarami i kolumnami. Nawa główna jest nieznacznie wyższa od naw bocznych, wszystkie trzy nawy są pokryte późnorenesansowym sklepieniem kolebkowym. Przecięcie nawy głównej i transeptu (nawy poprzecznej) jest zwieńczone kopułą z XVI w. na bazie ottagramu z wysoką latarnią, która oświetla prezbiterium położone bezpośrednio pod kopułą. Na uwagę zasługują:
– prezbiterium (I poł. XVII w.) – wybudowane na podwyższeniu na przecięciu nawy głównej i transeptu. Przestrzeń prezbiterium wydziela barokowa balustrada z wielokolorowego, intarsjowanego marmuru. Z tego samego okresu pochodzi ambona.
– ołtarz główny (połowa XVII w.) – przedstawia patronkę katedry, Maryję Wniebowziętą (wł. Assunta), adorowaną przez dwa anioły. Całą grupę rzeźb prezentującą styl późnobarokowy wykonał pochodzący z Genui Giuseppe Massetti.