Po wojnie uszkodzony kompleks odbudowano i przystosowano ponownie do funkcji administracyjnych. W projekcie odbudowy i przebudowy bloku C w 1946 r. uczestniczyli Romuald Gutt i Stanisław Putowski. Do 1956 był wykorzystywany na potrzeby biur Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej oraz Wydziału Rent.
W 1956 podjęto decyzję o przeznaczeniu kompleksu na Szpital Wojewódzki. Projekt adaptacji przygotował zespół Biura Projektów Służby Zdrowia pod kierunkiem arch. Alicji Lachowicz. Prace prowadzono etapami. W 1957 rozpoczęto uruchamianie oddziałów w zaadaptowanych częściach kompleksu.
Pierwszym oddziałem uruchomionym w Szpitalu Wojewódzkim był Oddział Chorób Wewnętrznych kierowany przez prof. Witolda Orłowskiego. W maju 1957 prof. Orłowski przeszedł na Czerniakowską ze szpitala przy ul. Leszno wraz z kilkunastoosobową grupą lekarzy. Jego zespół prowadził równolegle działalność leczniczą i intensywne kształcenie podyplomowe.
W 1967 szpital otrzymał imię prof. Witold Orłowski.