W czasie I wojny światowej rodzina Schönkerów przeniosła się do Wiednia, gdzie 15-letni Leon podjął studia na Akademii Sztuk Pięknych. Studia kontynuował po wojnie w Paryżu i Amsterdamie. W 1922 wrócił do Polski, początkowo osiedlając się w Krakowie, gdzie związał się z lokalnymi kręgami artystycznymi. Był jednym z założycieli Stowarzyszenia Malarzy i Rzeźbiarzy Żydowskich i ostatecznie został wybrany jego prezesem. Jego polichromie zdobiły wnętrze synagogi Wolfa Poppera na krakowskim Kazimierzu. Publikował w wielu dziennikach i czasopismach, m.in. w Nowym Dzienniku i piśmie Sztuka i Życie WspółczesneSchönker Leon: Muzeum żydowskie w Krakowie. „Sztuka i Życie Współczesne” 1934, t. 1, nr 1, s. 37–40.. W okresie międzywojennym był już uznanym malarzem, znanym mieszkańcem Krakowa i Oświęcimia. Jego prace znajdują się w zbiorach Akademii Besaleela w Jerozolimie i w Ermitażu. W latach 1931–1935 był prezesem Zrzeszenia Żydowskich Artystów Malarzy i Rzeźbiarzy w Krakowie.