Użytkowano źródła na Starołęce i w Luboniu, a w dolinie Warty stosowano infiltrację brzegową i sztuczną. 1 maja 1963 rozpoczęto prace nad zakładem w Mosinie. Ujęcie to (Góra Pożegowska) uruchomiono 2 lutego 1968 i zaspokajało ono potrzeby Poznania, dając 205 tys. m³ wody dziennie. Woda stamtąd dociera do Górczyna, Grunwaldu, Jeżyc oraz Winiar. Zbiorniki retencyjne usytuowano na stokach Góry Moraskiej, a bezpośrednie magistrale doprowadzono również na Rataje, Żegrze, Chartowo i do Kobylegopola. W 2021 z sieci wodociągowej zasilanej przez ujęcia na Dębcu i w Mosinie, korzystało ponad 95% mieszkańców miasta. Wodociągami dysponowała spółka Aquanet S.A. obejmując obszar powiatu poznańskiego i kilku gmin z sąsiednich powiatów, obsługując ponad 103 tys. klientów i około 900 tys. mieszkańców aglomeracji poznańskiej.
W XXI wieku rozwój sieci wodociągowej w Poznaniu przedstawiał się następującored. Jacek Kowalewski, Rocznik statystyczny Poznania, Urząd Statystyczny w Poznaniu, Poznań, 2019, s. 120, ISSN 1642-8439: +Zagadnienie2010201520172018Kilometraż sieci910,51172,311971205,8Przyłącza do budynków mieszkalnych31.33942.50243.85153.989Zdroje uliczne3151631Zużycie wody na gosp. dom. w dam³22.945,221.275,821.635,922.177,4Zużycie wody na 1 mieszkańca w m³41,239,140,141,2
Zobacz też Kanalizacja w Poznaniu
Przypisy
Kategoria:Historia Poznania Kategoria:Instalacje sanitarne Kategoria:Zaopatrzenie w wodę