Nosacizna (, ) – przewlekła zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych wywołana przez pałeczkę nosacizny (G-, tlenowa). Nosacizna jest najczęściej chorobą koni. Mogą też zachorować kotowate i mięsożerne. Może też być niebezpieczną zoonozą dla ludzi.
Etiologia
Czynnikiem chorobotwórczym jest pałeczka nosacizny (Burkholderia mallei, dawna nazwa lub synonim jeszcze używany Pseudomonas mallei)
Źródła zakażenia i patogeneza Źródłem zakażenia są chore zwierzęta a dokładniej rzecz biorąc wyciek z nosa, wykrztusina z płuc, ropa z owrzodzeń. Czasami dochodzi do zarażenia poprzez kał i mocz.
Pałeczki nosacizny wnikają do organizmu głównie poprzez przewód pokarmowy, dodatkowo mogą wnikać przez skórę.
Objawy U koni — postać płucna, nosowa (owrzodzenia błony śluzowej przegrody nosowej) i skórna. U świnek morskich — fenomen Straussa — po podaniu dootrzewnowym pałeczki nosacizny u samców rozwija się zapalenie jąder. U ludzi: Okres wylęgania choroby wynosi od 2 tygodni do nawet kilku miesięcy. Wyróżnia się dwie postacie nosacizny: Postać ostra — początkowo objawia się gorączką powyżej 40 °C. Następnie pojawiają się guzki i wrzody na błonie śluzowej nosa, wypływ z nosa (najpierw śluzowo-ropny, potem krwisty) oraz silny obrzęk węzłów chłonnych żuchwowych. Postać przewlekła — może trwać miesiącami, a nawet latami.