Jako argumenty na poparcie krytyki wymieniane są: wizyta papieża u Augusto Pinocheta, chilijskiego dyktatora, przywódcy junty wojskowej w Chile od 1973, zakaz nauczania w imieniu Kościoła katolickiego dla Hansa Künga, Leonardo Boffa i Gustavo Gutiérreza, brak wsparcia dla Oscara Romero, salwadorskiego biskupa rzymskokatolickiego, arcybiskupa San Salvadoru i obrońcy praw człowieka.
W sprzeczności z krytycznymi opiniami na temat wizyty Jana Pawła II w Chile rządzonym przez Pinocheta stoją relacje z tej pielgrzymki, zgodnie z którymi papież nie wyrażał poparcia dla junty wojskowej, a nawet ją krytykował, przypominając o łamaniu praw człowieka, podczas spotkań z wiernymi. Papież miał nie wyrazić również zgody na wspólne zdjęcie z dyktatorem. Jan Paweł II odbywał także często pielgrzymki do krajów, w których panował ustrój komunistyczny (np. Kuba) – sam fakt pielgrzymki do kraju nie oznacza więc automatycznie poparcia polityki danego państwa.