Miotacz ognia wz. 1934 – polski międzywojenny miotacz ognia zaprojektowany przez por. Hermana Zielińskiego.

Historia Por. Zieliński mimo swojego zaangażowania w projekt ciężkiego miotacza ognia W.S.2., rozpoczął również prace nad lekkim miotaczem ognia własnej konstrukcji. Spotkało się to z pozytywnym odbiorem Państwowego Zakładu Inżynierii (PZInż), który zgodził się na wyprodukowanie prototypu na własne ryzyko. Informacje na temat podjętych prac są jednak bardzo ograniczone ze względu brak dokumentacji. Wiadomo, że w lipcu 1932 r. prace były bardzo zaawansowane i biuro techniczne PZInż przygotowało prototyp aparatu. 18 listopada 1933 r. wykonano rysunki techniczne, a na początku 1934 r. opracowano warunki techniczne.

W lutym 1934 r. przeprowadzono pierwsze próby miotacza. 17 marca tego samego roku Departament Techniczny Ministerstwa Spraw Wojskowych zatwierdził nowy wzór miotacza ognia planując poprawki zbiornika. Niedługo później, 24 marca zatwierdzono kolejne warunki techniczne. W połowie 1934 r. usunięto część mankamentów i wysłano prototyp do 1 Batalionu Saperów Legionów, gdzie uznano jego przydatność i zarekomendowano rozpoczęcie produkcji. Do 1935 r. usunięto wady zapalnika. 7 czerwca 1935 r.