Celem dostosowania aktualnych programów okrętowych do nowych limitów, US Navy przerwać miała budowę krążowników „waszyngtońskich” po ukończeniu aktualnie prowadzonych programów, Wielka Brytania natomiast zgodziła się zmniejszyć swój tonaż ciężkich krążowników do 146 000 ton nie później niż do 1936 roku, przez oddanie na złom lub demilitaryzację czterech jednostek typu Hawkins'''. thumb|Zwodowany w 1929 roku amerykański krążownik USS „Northampton” (CA-26) o wyporności 9006 ton. Do 1931 roku nosił oznaczenie CL-26 Celem redukcji wielkości krążowników postanowiono wówczas o ich podziale na dwie klasy. Utworzona traktatem londyńskim klasa A uzbrojona była w działa większe niż 6,1 cala (155 mm), natomiast klasa B uzbrojona była w działa 155 milimetrów i mniejsze. Limity wyporności w obu klasach przedstawiały się następująco:
Klasa A Klasa B Ogółem Wielka Brytania 146 800 ton 192 200 ton 339 000 ton Stany Zjednoczone 180 000 ton 143 500 ton 323 500 ton Japonia 108 400 ton 100 450 ton 208 850 ton W ramach limitów danego kraju, starsze jednostki mogły zostać zastąpione nowymi po 16 latach od ich budowy, o ile położenie stępki pod nie nastąpiło przed 1920 rokiem, natomiast nowsze jednostki mogły zostać zastąpione dopiero po 20 latach.