Funkcja czynnika von Willebranda w tym przypadku nie jest upośledzona, jednak powstające kompleksy autoprzeciwciało-vWF są szybko usuwane z krwiobiegu powodując objawy choroby.
Pewna forma choroby von Willebranda może wystąpić u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej powiązanym z krwawieniem z przewodu pokarmowego (zespół Heyde’a). Ten rodzaj nabytej vWD może być częstszy niż się obecnie uważa.
Nabyta choroba von Willebranda była również opisywana w takich schorzeniach jak: guz Wilmsa, niedoczynność tarczycy, choroby rozrostowe układu krwiotwórczego, nowotwory złośliwe, toczeń rumieniowaty układowy, w infekcjach wirusowych czy przy przyjmowaniu niektórych leków.
Leczenie LeczenieTypDawkowaniedesmopresynalek z wyboru w typie 1 i 2Nniewielka skuteczność w 2A i 2Mnieskuteczny w 30,3 μg/kg dożylniekoncentrat czynnika VIII z vWFtyp 3, 2A, 2B, 2M oraz niekiedy w typie 1krwawienia samoistneokres okołooperacyjny20-30 j.m.cz. VIII/kg m.c. dożylnie (do 50 j. u chorych operowanych)krioprecypitatwspółistniejąca angiodysplazja jelitowa i krwotok z przewodu pokarmowego2 j./10 kg m.c. co 12-24 hkwas traneksamowykrwawienia śluzówkowe10–15 mg/kg m.c.