Doniesienia wymieniają kleszcze Amblyomma auricularium, Amblyomma parvum i Amblyomma cajennense, pluskwiaki Panstrongylus geniculatus, muchówki Phlebotominae, a wśród pasożytów wewnętrznych Babesia i Trypanosoma cruzi.
Hodowla Pierwsze próby podejmowania hodowli pancernika większego datują się na około 1870, podejmowano je w Londynie w ogrodach Zoological Society. Obecnie pomimo rekomendacji autorstwa Superiny rzadko można go spotkać w niewoli. Istnieją procedury anestezjologiczne uwzględniające podaż ketaminy, medetomidyny i ksylazyny (ryzyko bradykardii oraz tiletaminy i zolazepamu (hamowanie ośrodka oddechowego).
Zagrożenia i ochrona Prawdopodobnie nie ma większych zagrożeń dla istnienia gatunku. Lokalnie zagraża mu deforestacja, jako że nie radzi sobie na terenach otwartych. Na pancernika większego poluje się dla mięsa. Nie bardzo wiadomo, jak wpływa to na jego populację. Służy też celom rzemieślniczym i lokalnej medycynie, ale i celom komercyjnym. Polują nań choćby Guaraní-Isosenõ, Kayapó, Maroonowie czy Matse.