Dawniej wyróżniano 2 podgatunki: D. k. kappleri Krauss, 1862, D. k. pastasae (Thomas, 1902), później wyróżniono także trzeci: D. k. beniensis Lonnberg, 1942. Inni autorzy wyróżniają jedynie D. k. kappleri i D. k. pastasae.
Obecnie (2023) takson ten jest podzielony na 3 odrębne gatunki. Część autorów sprzeciwia się temu jednak, oczekując wpierw potwierdzenia molekularnego.
Ewolucja Ewolucję pancerników starano się odtworzyć za pomocą badań genetycznych. Jednakże różne badania dały w wyniku różne czasy rozdzielenia się linii prowadzących do współczesnych gatunków. Starsze badania wskazywały na oddzielenie się linii pancernika większego w pliocenie, jakieś 3,5 miliona lat temu, jednak nowsze badania ujawniły znacznie wcześniejsze jej wyodrębnienie się. Linie pancernika większego i dziewięciopaskowego miały się rozejść 11 ± 2 miliony lat temu. Jeszcze nowsze badania bazujące na mtDNA wskazały pancernika większego jako najbardziej bazalnego przedstawiciela pancernikowatych, który musiał oddzielić się od innych jej przedstawicieli jako pierwszy ponad 12 milionów lat temu.