Discaria – rodzaj roślin z rodziny szakłakowatych (Rhamnaceae). Obejmuje 6 gatunków. Trzy z nich rosną w południowej części Ameryki Południowej, dwa (D. pubescens i D. nitida) w południowo-wschodniej Australii i na Tasmanii oraz jeden (D. toumatou) w Nowej Zelandii. Specyficzny zasięg określany jest jako gondwański, bowiem świadczy o genezie rodzaju sięgającej istnienia tego kontynentu. Są to cierniste krzewy z drobnymi kwiatami rozwijającymi się zwykle późnym latem, zapylane przez owady. Rosną na stokach gór, wzgórz i wydm, w suchych dolinach, często tworząc zarośla. Zasiedlanie ubogich siedlisk umożliwia im obecność na korzeniach brodawek korzeniowych, w których żyją promieniowce z rodzaju Frankia, mające zdolność asymilowania wolnego (atmosferycznego) azotu. Owoce otwierają się eksplozywnie wyrzucając nasiona lub mają zdolność unoszenia się na wodzie.
Niektóre gatunki są uprawiane jako ozdobne ze względu na oryginalny, silnie ciernisty pokrój oraz silnie pachnące kwiaty.