15 Wielkopolski pułk artylerii ciężkiej (15 pac) – oddział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej w okresie wojny polsko-bolszewickiej.
Wiosną 1919 przystąpiono do formowania brygad artylerii dla dywizji piechoty. Brygada składała się z dowództwa, pułku artylerii polowej i pułku artylerii ciężkiej (dywizjon trzybateryjny). Drugi dywizjon pułku artylerii ciężkiej przeznaczony był do rezerwy artylerii Naczelnego Dowództwa.
Opracowany w październiku plan rozbudowy artylerii do końca 1919 przewidywał, że z dniem 31 grudnia zakończona zostanie organizacja baterii i dowództw formowanych w kraju przez baterie zapasowe pułków artylerii.
Formowanie i walki I dywizjonu thumb|Józef Baran, Zarys historji wojennej 8-go pułku artylerji ciężkiej thumb Formowanie I dywizjonu rozpoczęto w lutym 1919 na Sołaczu, a na jego dowódcę wyznaczony został kpt. Adam Biskupski. 2 baterią dowodził por. Czabajski, a 3. − ppor. Pietruszyński. 1. bateria została sformowana dopiero w sierpniu, a dowództwo nad nią objął ppor. Leon Fritz. Na wyposażeniu 1. i 2 baterii znajdowały się niemieckie 15 cm haubice, a 3 bateria uzbrojona została w rosyjskie 3-calowe armaty. Walki 2 baterii Jako pierwsza na front przeciwukraiński wyruszyła 2 bateria i od 18 marca uczestniczyła w walkach nad przywróceniem łączności ze Lwowem.