Wspierała ogniem piechotę pod Milatynem i Barem, w rejonie Wołczuch, Dolinian, Henrykówki i Dobrzan. Od 19 kwietnia walczyła pod Lwowem. W rejonie Basiówki unieruchomiła ukraiński pociąg pancerny. Od 15 maja wspierała ofensywę Grupy Wielkopolskiej. Walczyła pod Romanowem, Mikołajowem, Budnikami i Piasecznem, rozbiła kolumnę ukraińską w rejonie Rozwarowa oraz obezwładniła baterię artylerii. Po odrzuceniu Ukraińców za Zbrucz, z końcem maja bateria powróciła do Poznania. 30 lipca 2 bateria ponownie wyruszyła na front. Tym razem na przeciwbolszewicki. Od 3 sierpnia uczestniczyła w ofensywie na Mińsk i Bobrujsk. W walkach pod Ihumeniem pod ogniem karabinów maszynowych zajęła stanowiska ogniowe i wspierając polską piechotę, walnie przyczyniła się do zdobycia miasta. Następnie nad Mołczanką rozbiła silny sowiecki punkt oporu otwierając piechocie drogę do Bobrujska. Po zdobyciu miasta, bateria wspierała obronę przyczółka mostowego. 28 września uczestniczyła w wypadzie za Ołę, podczas którego stoczyła zaciętą bitwę pod Rynią. 8 listopada powróciła do Poznania. Działania dywizjonu Zima 1919 dywizjon stacjonował na Sołaczu. 19 grudnia został przegrupowany do Scibórza. Tam stanowił artyleryjskie ubezpieczenie przed ewentualnymi niemieckimi działaniami zbrojnymi.