Przewodniczący pro tempore Senatu Stanów Zjednoczonych (ang. President pro tempore of the United States Senate) – jedna z najwyższych funkcji w Kongresie. Osoba piastująca to stanowisko, z racji umiejscowienia na trzecim miejscu w linii sukcesji prezydenckiej, uważana jest za czwartą (po prezydencie, wiceprezydencie i spikerze Izby Reprezentantów) osobę w państwie.
Rola przewodniczącego pro tempore Zgodnie z literą konstytucji Stanów Zjednoczonych przewodniczącym Senatu jest, z racji urzędu, wiceprezydent Stanów Zjednoczonych. Nie jest on jednak jednym z członków tej izby i głos może oddawać jedynie w wyniku równego podziału ich głosów.
Nic więc dziwnego, iż bardzo często nie bierze on udziału w posiedzeniach Senatu, a niektórzy wiceprezydenci w historii zjawiali się tam bardzo rzadko, to znaczy tylko w razie potrzeby oddania decydującego głosu, albo specjalnych połączonych sesji Kongresu.
Senat wybiera więc swojego przewodniczącego pro tempore (czyli, w dosłownym tłumaczeniu z łaciny, „tymczasowego przewodniczącego” lub „przewodniczącego na okres tymczasowy”), który – według konstytucji – przewodniczy Senatowi w okresie nieobecności wiceprezydenta.