Dlatego konieczne było przestrzeganie zasady materialnego zainteresowania członków spółdzielni produkcyjnych podnoszeniem wydajności pracy. Wymagało to wprowadzenia w spółdzielniach produkcyjnych prawidłowej organizacji pracy i prawidłowego systemu opłat za pracę.
Zasady ustania norm pracy w rolniczych spółdzielniach produkcyjnych Uchwałą Rady Spółdzielczości Produkcyjnej z 1954 r. w sprawie zapewnienia środków zmierzających do poprawienia organizacji pracy i systemu opłat za pracę w spółdzielniach produkcyjnych ustalono normy i opłaty za pracę w spółdzielniach produkcyjnych. Temu celowi służyły „Wzorcowe normy pracy i zasady zaliczania dniówek obrachunkowych w spółdzielniach produkcyjnych”Uchwała Rady Spółdzielczości Produkcyjnej z dnia 3 maja 1954 r. w sprawie zapewnienia środków zmierzających do poprawienia organizacji pracy i systemu opłat za pracę w spółdzielniach produkcyjnych.
Zgodnie z „Wzorcowymi normami pracy” spółdzielnie powinny przestrzegać podziału wszelkich prac na siedem grup opłat, różniących się między sobą wielkością wysiłku, stopniem wymaganych kwalifikacji oraz ważnością danej pracy dla gospodarki zespołowej.