Zofia Plewińska-Smidowiczowa (ur. 1888, zm. 1944) – polska działaczka niepodległościowa, malarka, graficzka, ilustratorka i rysowniczka.

Życiorys mały|Pasterka białych niedźwiedzi, 1918 Od 1905 studiowała w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1911 wyjechała do Paryża, powracając do kraju w następnym roku. Potem studiowała w Wiedniu. Przed I wojną światową działała w ruchu skautowskim.

Brała udział w walkach o niepodległość w obozie lewicy. Pracowała jako sanitariuszka w szpitalu legionowym w Jabłonkowie. Z końcem 1914, za zgodą kpt. Stanisława Sław-Zwierzyńskiego, dołączyła do I Brygady Legionów Polskich. Walczyła w męskim przebraniu, posługując się imieniem Leszek Pomianowski. Trafiła na front, a także pełniła zadania wywiadowcze. Choć inni żołnierze domyślili się, kim naprawdę jest Plewińska, jej dalszy udział w wojsku przekreślił dopiero pogarszający się stan zdrowia. Pomimo protestów, w 1915 została odesłana do szpitala. Następnie włączyła się w działania Polskiej Organizacji Wojskowej. Kolportowała nielegalne druki, fałszowała dokumenty okupacyjne dla członków konspiracji.

Spisała wspomnienia z okresu pracy niepodległościowej. W 2019 zostały wydane przez Muzeum Historii Polski w tomie Kobiety niepodległości.