W kolejnym sezonie tylko raz zakwalifikował się do serii finałowej zawodów Pucharu Świata. Miało to miejsce 8 grudnia w Villach, gdzie był 22. W tym sezonie występował głównie w Pucharze Kontynentalnym, w którym zgromadził łącznie 424 punkty i zajął 11. miejsce w klasyfikacji generalnej. Plasował się w czołowej dziesiątce niektórych konkursów – 13 stycznia 1996 w Saalfelden am Steinernen Meer był piąty, a 27 i 28 stycznia w Libercu zajął odpowiednio – szóste i czwarte miejsce.
W sezonie 1996/1997 czterokrotnie kwalifikował się do drugiej serii indywidualnych zawodów Pucharu Świata. Łącznie zdobył 14 punktów, co pozwoliło mu zająć 75. miejsce w klasyfikacji generalnej. W grudniu 1996 roku stanął na najniższym stopniu podium zawodów Pucharu Kontynentalnego, rozegranych na normalnej skoczni we francuskim Chaux-Neuve. Przegrał wówczas o dziesięć punktów z Andreasem Widhölzlem i o jeden punkt z Heinem Mathiesenem. W marcu 1997 na Tremplin Le Praz w Courchevel odniósł drugie w karierze zwycięstwo w Pucharze Kontynentalnym.
W sezonie 1997/1998 regularnie startował w zawodach Pucharu Świata, jednak ani razu nie zdołał zakwalifikować się do serii finałowej.