W niedługim czasie zaczęto otwierać kolejne redukcje – jak na przykład Santa María de Huallaga de Cocamas, do której sprowadzono Indian znad rzeki Ukajali. Biorąc pod uwagę zarówno potrzeby finansowe, jak i pracy misyjnej, ojciec Raimundo de Santa Cruz udał się do Quito wraz z grupą nawróconych Indian, którzy po dotarciu na miejsce otrzymali bierzmowanie. W drodze powrotnej do Borja towarzyszyło mu już dwóch nowych jezuitówT. Szyszka, Redukcje jezuickie Maynas w Górnej Amazonii w XVII-XVIIII wieku. Ujęcie historyczno-misjologiczne, Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa 2015, s. 153-154.
W roku 1653 nastąpiła zmiana w kierownictwie jezuitów w Borja – nowym dowodzącym został Lucas de la Cueva, który szybko zaczął nawiązywać przyjacielskie kontakty z Indianami. Niestety, jezuici szybko stracili zdobyte zaufanie. Stało się to na skutek interwencji zbrojnej Hiszpanii, zorganizowanej przez gubernatora Rivera Herrera, który postanowił wykorzystać siłę Indian z wiosek misyjnych do walki z Jíbaros – samowystarczalnymi rolnikami. W wyniku tego konfliktu, Indianie zaczęli podburzać innych przeciwko jezuitom.