W marcu 1948 decyzją ks. inspektora Stanisława Rokity przybył do Kobylanki, gdzie rozpoczął pracę duszpasterską jako kapłan Towarzystwa Salezjańskiego. Parafia liczyła wówczas 1300 katolików. 29 listopada 1957 do parafii, gdzie był proboszczem, przybył z wizytą duszpasterską kard. Stefan Wyszyński. Integrował parafian przybyłych ze Wschodu: z Wileńszczyzny i Tarnopolskiego, a także z Polski Centralnej, z Kieleckiego, z okolic Piotrkowa i Częstochowy. W 1958 zorganizował w parafii pierwsze misje święte. W kolejnych latach organizował liczne pielgrzymki na ważne wydarzenia związane z Sacrum Poloniae Millenium, czy też z peregrynacją Matki Bożej Jasnogórskiej po Polsce. Uczestniczył wraz z parafianami w uroczystościach w Szczecinie, Gorzowie, gdzie gościł prymas Wyszyński. We własnej zakonnej formacji Towarzystwa św. Franciszka Salezego przez pewien czas sprawował funkcję wicedziekana. Proboszczem w parafii pod wezwaniem św. Antoniego z Padwy był przez 19 lat. Następnie w tej samej parafii pomagał kolejnym swoim następcom w duszpasterstwie. W 1979 został przez władze państwowe odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. W roku 1988 obchodził 40. lecie pobytu w Kobylance. W 1991 obchodził jubileusz 50. lecia kapłaństwa, uroczystej mszy świętej przewodniczył wówczas bp Jan Gałecki.