Istnieją pewne badania genetyczne wskazujące na polifiletyzm rodzaju włosopuklerznik, wedle których włosopuklerznik wrzaskliwy miałby być bliżej spokrewniony z puklerzykiem różowym niż włosopuklerznikiem kosmatym.

Wyróżnia się 2 podgatunki: Dasyphractus vellerosus vellerosus Gray, 1865, Dasyphractus vellerosus pannosus Thomas, 1902.

Tryb życia thumb|left|Włosopuklerznik wrzaskliwy odpoczywający w Patagonii Włosopuklerznik wrzaskliwy kopie jamy w glebie, zwykle piaszczystej bądź wapiennej. Nory na terenach o luźnej glebie umieszcza zwykle obok bądź pod roślinnością. Dokopuje się do głębokości 2 m, nora ma kilka m długości. Wejście ma kształt kopulasty, wysokie na 10 cm i tejże szerokości. Nora może mieć kilka wejść, co zwiększa bezpieczeństwo, polepsza też jakość powietrza w środku. Nora zapewnia zwierzęciu ochronę przez zmienną temperaturą otoczenia. Tak więc im bardziej zmienne warunki na zewnątrz, tym dłuższa i głębsza wykopana nora. Jej wielkość zależy więc od pory roku. Włosopuklerznik wykopuje na danym terenie kilka nor, niekoniecznie musi ich używać powtórnie.