Jozafat Kuncewicz OSBM, imię świeckie Jan Kunczyc lub Kuncewicz herbu RóżaRodzina, herbarz szlachty polskiej, t. VIII, Warszawa, 1911, s. 202. (ur. ok. 1580 we Włodzimierzu, zm. 12 listopada 1623 w Witebsku) – unicki arcybiskup połocki, bazylianin, święty Kościoła katolickiego.
Życiorys Młodość i wczesna działalność Urodził się w prawosławnej rodzinie we Włodzimierzu około 1580 lub 1584. Był synem kupca i ławnika miejskiego Gabriela (Hawryły) i jego żony MarynyKuncewicz (Kunczyc) Jan Jozafat, [w:] Polski Słownik Biograficzny, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1971, s. 181–182.. W życiu świeckim nosił imię Jan. Ukończył szkołę parafialną przy soborze Zaśnięcia Matki Bożej we Włodzimierzu. W młodym wieku wyjechał do Wilna, gdzie przygotowywał się do zawodu kupca poprzez praktykę w domu Jacentego Popowicza. W mieście tym zetknął się pierwszy raz z ideą unii Kościołów katolickiego i prawosławnego. Idea ta została zrealizowana na terytorium I Rzeczypospolitej w 1596 poprzez zawarcie unii brzeskiej.