Trzeci Ordynek w Gdańsku – reprezentacja pospólstwa we władzach miejskich Gdańska w XVI–XIX w.

Historia XVI wiek Delegaturę pospólstwa powołano 20 lipca 1526 roku na podstawie statutów króla polskiego Zygmunta I Starego, stanowiących odtąd fundament ustroju miasta. Powołani do zgromadzenia członkowie zasiadali w niej dożywotnio. Trzeci Ordynek składał się ze 100 członków, dzielił się na 4 kwartały – jednostki topograficzno-administracyjne, spośród których każdy liczył 25 członków. Godność tę reprezentowali przedstawiciele najważniejszych w pierwszej połowie XVI wieku 4 cechów głównych (rzeźnicy, piekarze, szewcy i kowale). Celem delegatury miała być przeciwwaga samowoli rady miejskiej. Powołani do władzy lokalnej rzemieślnicy uzależnieni byli od Rady Miasta, której przysługiwało do 1678 r. prawo mianowania nowych członków, zwoływania ich na posiedzenia i wysuwania problemów do dyskusji. Zgodność uchwały i wniosków Ordynku została objęta kontrolą królewską. Trzeci Ordynek nie miał prawa do kontroli dochodów i wydatków z budżetu miasta.