Ponadto wraz z Suckewerem utworzył , w ramach której uczestniczył w akcji ratowania zbiorów Żydowskiego Instytutu Naukowego, a także zaangażował się w ruch oporu, przystępując do Zjednoczonej Partyzanckiej Organizacji (Farajnikte Partizaner Organizacje). Po porażce powstania w getcie we wrześniu 1943 opuścił je i dołączył do partyzantów w Puszczy Rudnickiej. W lipcu 1944 uczestniczył w wyzwalaniu Wilna przez Armię Czerwoną. Po wojnie odnalazł ukryte zbiory Żydowskiego Instytutu Naukowego w piwnicach getta, a także z Suckewerem założył Muzeum Żydowskiej Kultury i Sztuki (późn. Wileńskie Państwowe Muzeum Żydowskie im. Gaona). Od 1944 działał jako kolekcjoner muzyki żydowskiej – przeprowadzał rozmowy z osobami, które ocalały z gett i zapamiętywał piosenki, które następnie opublikował.
W związku z zaangażowaniem władz komunistycznych w przejęcie placówki muzeum, wyjechał z Wilna latem 1946 i zamieszkał w Łodzi, gdzie zaangażował się w działalność Centralnej Żydowskiej Komisji Historycznej i został redaktorem w miesięczniku „Unzer Wort”, a także zaangażował się we współpracę z Gordonią, w celu pomocy żydowskim dzieciom. Jego poglądy w związku z działalnością komunistów, ewoluowały w kierunku syjonizmu.