W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi nadano nazwę „brodawkonos mały”, ale wcześniej nazywano go także „brodawkonosem Hardwickiego”.
Występowanie i środowisko lewo|mały|Mapa występowania (na podstawie danych IUCN) Autorzy Handbook of the Mammals of the World zasięg występowania brodawkonosa małego ograniczają do wyłącznie terenów Iranu, Iraku, Ormuzu, Afganistanu, Pakistanu i Indii. Inaczej twierdzi Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody, która choć uznaje niedawno wyodrębnione gatunki, to podaje zasięg występowania tego brodawkonosa w starszym ujęciu systematycznym obejmującym również populacje zamieszkujące: Algierię, Bangladesz, Burkinę Faso, Kamerun, Czad, Dżibuti, Egipt, Erytreę, Etiopię, Izrael, Jordanię, Kenię, Kuwejt, Libię, Mali, Mauretanię, Maroko, Nepal, Niger, Nigerię, Oman, Arabię Saudyjską, Somalię, Sudan, Syrię, Tajlandię, Tunezję, Saharę Zachodnią i wyspę Sokotra należącą do Jemenu.
Chociaż w niektórych źródłach podaje się, że gatunek ten żyje w Tajlandii, to jednak artykuł z 1986 roku z czasopisma „Mammalian Species” tłumaczy ten pojaw jako nienaturalny i opisywany takson nie żyje tam.