Krążowniki pancerne typu Jingyuan (spotykana stara transkrypcja: King Yuen) – typ dwóch chińskich krążowników pancernych z końca XIX wieku, zbudowanych dla Cesarstwa Chin w niemieckiej stoczni Vulcan w Szczecinie. Zbudowano dwa okręty: „Jingyuan” i „Laiyuan”, których nazwy zapisywane są w starszych systemach transkrypcyjnych spotykanych w literaturze jako „King Yuen” lub „Ching Yuan” i „Lai Yuen”. Brały udział w wojnie chińsko-japońskiej, w której oba zostały zatopione.
Historia W latach 80. XIX wieku Cesarstwo Chin zaczęło zamawiać nowoczesne okręty w stoczniach europejskich w związku z rozwojem chińskich sił zbrojnych w ramach polityki tzw. samoumocnienia. Swoją ofertę zaproponowały między innymi stocznie niemieckie i w konsekwencji Chiny zamówiły w stoczni Vulcan w Szczecinie budowę dwóch pancerników typu Dingyuan oraz krążownika pancernopokładowego, wodowanego w 1883 roku, który otrzymał nazwę „Jiyuan”. Mimo braku doświadczenia stoczni w projektowaniu takich jednostek i wad takich, jak niewielka prędkość, stał się on najnowocześniejszym krążownikiem floty chińskiej. Został jednak dostarczony do Chin dopiero po wojnie chińsko-francuskiej, z końcem października 1885 roku.