Z braku środków nie zamówiono początkowo dalszych jednostek, mimo ambitnych planów, i dopiero po tej wojnie wicekról prowincji stołecznej Li Hongzhang, promujący rozbudowę Floty Beiyang, zdołał przekonać cesarza do budowy dalszych krążowników tego samego typu za granicą. 4 sierpnia 1885 roku dwór cesarski wyraził zgodę na zamówienie czterech krążowników, przy tym na skutek nacisków brytyjskich, dwa z nich postanowiono zamówić w Wielkiej Brytanii. Według innej wersji, miało to służyć zdobywaniu doświadczenia z nowoczesnymi okrętami różnej konstrukcji.
Stocznia Vulcan przedstawiła projekty ulepszonego krążownika pancernopokładowego na wzór „Jiyuan”, lecz z umieszczonym wyżej pokładem pancernym i prędkością zwiększoną do 16 węzłów, oraz nowego krążownika pancernego, z pancerzem burtowym. Początkowo Li Hongzhang wybrał projekt ulepszonego krążownika pancernopokładowego i 18 września 1885 roku poseł chiński podpisał umowę ze stocznią Vulcan na budowę dwóch okrętów, za 3 miliony marek każdy. Na skutek jednak intryg dworskich, książę Chun, który objął nowo utworzoną Kancelarię do spraw Marynarki Wojennej, nakazał 15 października wstrzymanie budowy okrętów, a decydujący głos zyskała w tej sprawie cesarzowa Cixi. Ostatecznie doszło do zmiany umowy i zamówienia w stoczni Vulcan pary krążowników pancernych.