Juan Alfonso de Polanco (ur. 24 grudnia 1517 w Burgos, zm. 20 grudnia 1576 w Rzymie) – hiszpański jezuita, historyk, archiwista i sekretarz Ignacego Loyoli. Po śmierci Ignacego był też sekretarzem dwóch następnych generałów Towarzystwa Jezusowego, Diego Layneza i Franciszka Borgiasza.
Biografia Młodość i wykształcenie mały|Miasto Burgos w XVI wieku. Rycina z Civitates Orbis Terrarum. mały|Tablica upamiętniająca ojca Juana Alfonso de Polanco Urodził się we wpływowej i zamożnej rodzinie w mieście Burgos, należącym do Królestwa Hiszpanii za panowania Karola I Habsburga. Jego przodkowie byli konwertytami, którzy porzucili judaizm i nawrócili się na katolicyzm. Ojcem Juana był Grzegorz de Polanco radny miejski miasta Burgos, a jego matką była Maria de Salinas. Juan był spokrewniony z biskupem Burgos, Pawłem de Santa Maria, który przed przyjęciem chrztu był rabinem. Kiedy Juan miał trzynaście lat, zaczął edukację w kolegium przyuniwersyteckim Uniwersytetu Paryskiego, gdzie studiował sztuki wyzwolone, po czym podjął studia i uzyskał tytuł magistra. Wujek Juana Alfonso został później rektorem tego uniwersytetu. Juan zetknął się na paryskiej uczelni z towarzyszami Ignacego, na przykład z takimi jak Piotr Faber, Nicolás Bobadilla, Alfonso Rodriguez i Franciszek Ksawery.