Pancerzyk (okrywa, teka, theca) – celulozowa część ściany komórkowej bruzdnic. mały|Schemat budowy zewnętrznej bruzdnic. 1 – pancerzyk, 2 – bruzda poprzeczna, 3 – bruzda podłużna mały
U bruzdnic na zewnętrznej stronie błony komórkowej znajdują się pęcherzyki (cysterny). U niektórych bruzdnic pęcherzyki te zawierają celulozową płytkę (tarczkę). Tarczki mogą zawierać również dodatek krzemionki lub kalcytu. Sąsiadujące tarczki łączą się szwami, w związku tym, u niektórych bruzdnic wykształcony jest pancerzyk. U części bruzdnic jest on delikatny, a tarczki są liczne, z reguły sześciokątne i nie tworzą regularnego układu, choć da się wyróżnić bruzdy i główne strony pancerzyka. Taki typ określa się jako gymnodinioidalny. Najczęstsze typy budowy pancerza bruzdnic nazywa się gonyaulacoidalnym i peridinioidalnym, czasem traktowane one są łącznie. Rzadsze typy to suessioidalny (częsty u gatunków kopalnych), prorocentroidalny, dinophysioidalny czy nannoceratopsioidalny (znany tylko ze skamieniałości). U współczesnych opancerzonych bruzdnic okrywa dzieli się na część górną (wieczko, epiteka, epitheca) i dolną (denko, hipoteka, hypotheca). Pomiędzy nimi znajduje się bruzda okrężna (poprzeczna, cingulum). Ze względu na mniej więcej elipsoidalny kształt całej komórki, okolicę tę nazywa się równikową.