Historia W wyniku ofensywy izraelskiej na froncie syryjskim w trakcie wojny sześciodniowej w 1967 roku Wzgórza Golan zostały zajęte przez Armię Obrony Izraela. Po wojnie okupacja zdobytych terytoriów była interpretowana jako karta przetargowa w negocjacjach pokojowych z państwami arabskimi. Oficjalne stanowisko rządu, w szczególności to dla społeczności międzynarodowej, było takie, iż zajęte obszary (Zachodni Brzeg, Synaj, Strefa Gazy i Wzgórza Golan) będą „depozytem” i posłużą rządowi izraelskiemu w rozmowach z sąsiednimi państwami. Wzgórza Golan miały również istotne znaczenie dla Izraela z wojskowego punktu widzenia. Od 1948 roku armia syryjska wykorzystywała je jako punkt obserwacyjny, a artyleria ostrzeliwała izraelskie miejscowości w pobliżu granicy. Zajęcie Wzgórz Golan pozwoliło Izraelczykom na uzyskanie wglądu w ruchy wojsk syryjskich na wschód od nich. Ponadto obszar ten stanowi bufor bezpieczeństwa w razie ataku. Obszar ma także strategiczne znaczenie dla obu stron z punktu widzenia dostępu do wody. Izrael obawiał się, że Syryjczycy będą chcieli wstrzymywać dopływ wód (arab. نهر بانياس, Izraelczycy nazywają tę rzekę Nachal Chermon, hebr.