W okolicy funkcjonowały do II wojny światowej warsztaty zajmujące się drukowaniem płótna przy pomocy drzeworytniczych desek, jednakże tradycyjne formy zadruku tkanin zostały wyparte przez te przemysłowo wytwarzane. Drzeworytnictwo na terenie powiatu lubaczowskiego zaczęło odradzać się w 2020 roku dzięki działalności członków Stowarzyszenia Tegit Et Protegit. Grzegorz Ciećka – wywodzący się z rodziny o wielopokoleniowych tradycjach pracy w drewnie i zajmujący się badaniem historii lokalnej twórczości ludowej – sformułował ideę reaktywacji drzeworytu z Płazowa. W działania zaangażowani byli członkowie stowarzyszenia: Alicja Mróz i Anna Serkis-Wojtowicz, a do współpracy zaproszono również lokalnego twórcę ludowego, Józefa Lewkowicza. W ramach realizowanych projektów organizowano cykle warsztatów drzeworytniczych oraz działania promujące niematerialne dziedzictwo kulturowe, jakim jest drzeworyt płazowski. Od stycznia 2022 roku naukę drzeworytnictwa zaczęli też potomkowie drzeworytników Kostrzyckich, rozpoczynając proces reaktywacji tej sztuki na terenie powiatu lubaczowskiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Drzeworyt płazowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.