Konstanty Leon Michał Przezdziecki (ur. 10 czerwca 1846 w Neapolu, zm. 10 lutego 1897 w Warszawie) – ziemianin, mecenas sztuki i nauki, założyciel Pogotowia Ratunkowego w Warszawie.

Życiorys Urodził się w rodzinie hrabiego Aleksandra Narcyza Przezdzieckiego herbu Pierzchała (Roch III) i jego żony Marii Anny Walerii z domu Tyzenhauz herbu Bawół, miał dwoje młodszego rodzeństwa, brata Gustawa Karola i siostrę Helenę.

Podstawowe wykształcenie otrzymał w domu, a następnie kształcił się we Francji i w Niemczech. Powrócił do kraju w 1881 po śmierci wuja Rajnolda Tyzenhauza aby, jako ostatni potomek rodu, przejąć dobra na Litwie – Postawy, Rakiszki, Komaje, Soły oraz Tyzenhauz, dawniej Alt Lassen, po łotewsku Łasmyża.

W latach 1878–1879 wybudowano na jego zlecenia pałac w Warszawie przy ul. Foksal. Dokończył wydawanie dzieł Jana Długosza oraz zakupił i podarował Bibliotece Jagiellońskiej księgozbiór po Żegocie Paulim.

Był członkiem oraz wiceprezesem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Mocno wspierał inicjatywę zbadania grobów królewskich na Wawelu oraz współpracował przy ich restauracji. Należał do komitetu budowy pomnika Adama Mickiewicza w Krakowie.