Podczas I wojny światowej przebywał w Sofii, gdzie pracował w Bułgarsko-Austriackiej Izbie Handlowej i był redaktorem „”. Działał również w kole syjonistów-rewizjonistów Judenstaatspartei i współpracował z Włodzimierzem Żabotyńskim. W latach 10. i 20. XX w. ukazały się również najbardziej znane prozy Rosenfelda, takie jak: powieść „Die vierte Galerie. Ein Wiener Roman” (Czwarta Galeria. Rzymianin wiedeński, 1910), nowela „Mendl Ruhig. Eine Erzählung aus dem mährischen Gettoleben” (Mendl Ruhig. Opowieść z życia w morawskim getcie, 1914) oraz zbiór opowiadań „Tage und Nächte” (Dni i noce, 1920), „Komädianten” (1930). W latach 1923–1927 Rosenfeld redagował syjonistyczne czasopismo „Wiener Morgenzeitung”, a następnie w latach 1929–1938 syjonistyczny tygodnik „Die neue Welt”. W obu gazetach publikował artykuły, felietony i komentarze występując przeciwko polityce nazistowskich Niemiec i asymilacji Żydów. W latach 20. XX w. skupił się również na działalności teatralnej organizując w Wiedniu występ żydowskiego teatru „Habima” w 1926 i otwierając teatr „Jüdische Künstlerspiele” w 1927, organizując w nim występy Trupy Wileńskiej oraz trupy teatralnej Morrisa Schwarza. W tym samym okresie zajmował się również tłumaczeniami publikacji Mendele Mojcher Sforima, Icchaka Lejba Pereca i Izraela Jehoszui Singera z francuskiego i jidysz.