Zwolniony we wrześniu 1939.

Po wybuchu wojny pracował w spółdzielni „Bazar Poleski”, w 1940 ewakuowany w głąb ZSRR do miejscowości Maniewicze. W 1941 przeniósł się do Kowla, gdzie pracował w ogrodzie. Na początku 1944 aresztowany przez Niemców, zbiegł z transportu do obozu KL Majdanek. Po kilku dniach ukrywania się w lesie dołączył do oddziałów Armii Ludowej, oddelegowany do pracy w Sztabie Okręgu Lubelskiego AL, został oficerem polityczno-oświatowym. Został członkiem Polskiej Partii Robotniczej, wszedł w skład Lubelskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej oraz został delegatem Komitetu Obwodowego PPR. Pod koniec lipca 1944 (formalnie od 5 sierpnia 1944) objął stanowisko I sekretarza Komitetu Obwodowego (następnie Wojewódzkiego) Polskiej Partii Robotniczej w Lublinie (faktycznie kierował pracami dopiero od października tegoż roku). W grudniu 1945 odsunięty na stanowisko II sekretarza ds. akcji przesiedleńczej, a latem 1945 – do Komitetu Wojewódzkiego w Gdańsku na stanowisko kierownika Wydziału Propagandy. W 1947 usunięty z KW wskutek konfliktu z innymi działaczami oraz romansu ze współpracowniczką Armii Krajowej.