wyraźne rozgraniczenie zakresu władzy poszczególnych kierowników i podwładnych, krótsza odległość między kierownikiem naczelnego szczebla kierowania a szczeblem wykonawców na dole, zmniejszenie kosztów łączności pionowej, niższe koszty uposażenia dla mniejszej liczby kierowników (przy jednoczesnym i częstym wzroście kosztów uposażenia dla mniejszej liczby posiadającej jednak wyższe kwalifikacje kierowników oraz wzroście kosztów łączności kierownika z bezpośrednimi podwładnymi). Tworzenie płaskiej struktury organizacyjnej jest możliwe zazwyczaj wtedy, gdy czynności wykonywane przez podwładnych są jednorodne, masowe i nie wymagające ścisłej kontroli kierowniczej.
Pojęcie i konsekwencje zbyt wąskiej formalnej rozpiętości kierowania Ze zbyt wąską formalną rozpiętością kierowania mamy do czynienia wówczas gdy kierownik danego szczebla jest w stanie w rzeczywistości kierować większą liczbą bezpośrednich podwładnych niż wynika to ze struktury formalnej. W takiej sytuacji kierownik zazwyczaj poświęca na czynności kierownicze mniejszą ilość czasu niżby mógł w normalnych warunkach, poświęcając resztę czasu na czynności niekierownicze. W takiej sytuacji kwalifikacje kierownicze kierownika są zmarnowane.