Pomiędzy 1939 a 1941 przebywał w Krakowie, następnie w Warszawie. Uczestnik powstania warszawskiego, po którym znalazł się w obozie w Pruszkowie. Następnie deportowany na roboty przymusowe w III Rzeszy, skąd uciekł i schronił się w Skierniewicach. Po wojnie wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej (lubelskiej), a w 1948 wraz z nią przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od lutego 1945 pracował w Biurze Ziem Zachodnich przy Prezydium Rady Ministrów. 20 kwietnia 1945 objął stanowisko zastępcy pełnomocnika Rządu RP na Okręg Pomorze Zachodnie Leonarda Borkowicza, a po utworzeniu województwa szczecińskiego – wicewojewody. Pozostał na nich do likwidacji urzędu w 1950. Został także pierwszym prezesem powstałego w 1945 Aeroklubu Szczecińskiego. W kolejnych latach zatrudniony jako kierownik działu w Biurze Projektów Wodno-Melioracyjnych w Warszawie.
Przypisy