Ojciec nie pozwolił córce wyjść za mąż, trzymał ją przy sobie. Ewa, wówczas szesnastoletnia, mogła odgrywać coraz ważniejszą rolę w sekcie frankistów i reprezentować ojca. Nastolatka przejęła bowiem dotychczasową rolę matki. Została uznana za kolejne wcielenie Szechiny oraz reinkarnację Matki Boskiej. Stała się obiektem kultu dewocyjnego w pobliżu sanktuarium maryjnego w Częstochowie. Frank, prezentując żonę, a później córkę, jako Szechinę, opierał się na kulcie maryjnym. Podczas pobytu w więzieniu zlecił wykonanie w częstochowskim klasztorze niewielkich portretów Ewy opartych na obrazie Matki Bożej Jasnogórskiej. Portrety znajdują się w Bibliotece Narodowej Izraela w Jerozolimie. Niektórzy frankiści trzymali w domach małe figurki z podobizną Ewy. mały|Ewa Frank (ok. 1775) W 1769 w twierdzy jasnogórskiej pojawili się konfederaci barscy. Miała ich urzec uroda Ewy. Choć dziewczyna była strzeżona przez ojca i straże, w listopadzie 1769 zorganizowano próbę jej porwania i uwięzienia. Gdy w sierpniu 1772, po I rozbiorze Polski, Częstochowę zajęli Rosjanie, Jakub Frank po 13 latach wyszedł z więzienia. Nie wiadomo, czy został zwolniony celowo, czy też uciekł z córką podczas starcia. W drodze towarzyszyły im dwie „siostry”, zwolenniczki frankizmu. Ponieważ nadal ciążył na nim wyrok, Frank zdecydował się opuścić Polskę razem z córką.