Zanim się to stało, Ewa spędziła kilka dni w klasztorze dominikanów w Górze Kalwarii, a Jakub odwiedził synów w Warszawie.
Następnie, od marca 1773, Ewa i ojciec zamieszkali w morawskim mieście Brnie, najpierw w zajeździe „Zum Blauen Löwen”. Latem przeprowadzili się do domu kuzynki Jakuba Franka, Katarzyny Dobruskiej. Ewa uczyła się wówczas języków obcych, prawdopodobnie niemieckiego i francuskiego. W Brnie Jakub zamówił kolejne portrety Ewy, również wzorowane na obrazach maryjnych. Zostały wysłane do wspólnot frankistowskich w Warszawie i Hamburgu. W 1775 Jakub Frank ponownie zlecił wysłanie portretów Ewy do wspólnot w Hamburgu i Altonie wraz z oświadczeniami o jej mesjańskim charakterze.
Dla wielu „pielgrzymów” przybywających z Polski Ewa była bardzo ciekawą postacią. W pismach ruchu Ewa określana była jako Pani, Dziewica lub Matronita. Publicznie odgrywała rolę Rachel, ukochanej ojca, mającego się za Mesjasza spokrewnionego z biblijnym patriarchą Jakubem, i rolę Szechiny-Matronity, małżonki Tifereta, boskiego kabalistycznego mężczyzny. Jakub przekazał wyznawcom, że Ewa jest ich przywódczynią, która poprowadzi lud, gdy mesjański odkupiciel będzie czasowo nieobecny. Ostatecznie mesjasz miał się odrodzić i zjednoczyć z Ewą.