Powodem wyjazdu była kłótnia z Józefem II i jego żądanie spłaty długów, które zaciągnął Jakub. Rodzina zamieszkała w Zamku Isenburskim, który albo kupiła, albo wydzierżawiła od księcia Wolfganga Ernsta II von Isenburga. Frank założył tam swój „dwór” z ok. 400 stałymi rezydentami. Sukcesję w ruchu przekazał dzieciom.
Po śmierci ojca w 1791 Ewa została przywódczynią sekty. Początkowo rodzeństwo zaprzeczało śmierci ojca (jedno z nich pojawiło się w kościele w przebraniu, udając Franka). Ewa jako następczyni Jakuba pokonała kuzyna Jakuba, Mosesa Dobruškę, który wystąpił z pretensjami do sukcesji po Franku. Odtąd Ewa była nazywana „Świętą Panią” lub „Świętą Matką”. Wraz z braćmi przejęła odpowiedzialność za prowadzenie „dworu” w Offenbach am Main. Wielu zamożnych i wpływowych żydów ze Wschodu przyjeżdżało do Gottes Haus, by nawiedzić grób Franka.