Przez większość życia Ewa towarzyszyła ojcu w podróżach. W marcu 1775 pojechała z nim do Wiednia, gdzie udało im się uzyskać audiencję u cesarzowej Marii Teresy. Władczyni została protektorką Franka. Uważała go za propagatora chrześcijaństwa wśród żydów. Podobno Józef II był przychylnie nastawiony do samej Ewy. Jednak gdy objął tron, nie był tak entuzjastycznie nastawiony do frankistów, jak matka. Planował za to wykorzystać ich politycznie w walce z Turcją. Jakub Frank przedstawił córkę w wyższych kręgach wiedeńskich, mając nadzieję na nowe wpływy, przypuszczalnie także w celu finansowania swojego „dworu” w Brnie.
Wkrótce potem ojciec zaczął rozpuszczać plotki, że Ewa jest nieślubnym dzieckiem Katarzyny II, a on sam strażnikiem dziewczyny. Szybko pojawiły się informacje na temat niejasnych i tajemniczych powiązań sekty z dynastią Romanowów. Nawet administracja isenburskiego księcia stała na stanowisku, że Ewa powinna być uważana za księżniczkę Romanowów. Nie ma żadnych dowodów, że Ewa była córką carycy. Podobno jednak Paweł I Romanow (w towarzystwie Józefa II) odwiedził Ewę w Wiedniu. mały|Zamek Isenburger Schloss, w którym mieszkała Ewa Frank ze swoim „dworem” W marcu 1786 Jakub Frank wraz z dziećmi: Ewą, Józefem i Rochem osiedlił się w Offenbach am Main.