Wanda Burdon, właśc. Bourdon (ur. 7 lutego 1897 w Kijowie, zm. 26 czerwca 1920 w Charkowie) – wywiadowczyni i łączniczka Polskiej Organizacji Wojskowej, dama Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Była córką Ildefonsa i Kazimiery z Przyborowskich, młodszą siostrą Heleny i Witolda. Ojciec był lekarzem w Kijowie.
W 1918 studiowała na Wydziale Przyrodniczym Wyższych Kursów Państwowych Żeńskich w Kijowie z peowiaczkami: Jadwigą Goszczycką, Haliną Ptaszkowską i Heleną Suchowiecką. Specjalizowały się w chemii, planując spożytkować zdobytą wiedzę dla dobra ojczyzny.
W lutym 1918 siostra zaangażowała Wandę w konspirację. Odtąd należała do Komendy Naczelnej III Okręgu POW w Kijowie. Przysięgę złożyła na ręce Józefa Bromirskiego. Używała pseudonimu Bujwidówna. Pełniła funkcję wywiadowczyni i łączniczki między placówkami POW na terenie Kijowa. Współpracowała z innymi łączniczkami POW: siostrami Aleksandrą Marią i Natalią Iżykiewiczównami oraz Marią Glinczanką, a także z Jerzym Bolewskim, Władysławem Neumanem i Józefem Żółtowskim. W domu rodziców Wandy, przy ul. Spasskiej 24 na peryferiach Kijowa, na tzw. Padole, przechowywano bieżącą dokumentację oraz archiwum komendy. Zdobytą na studiach wiedzę Wanda wykorzystywała, używając chemikaliów do produkcji nowych paszportów.