W domu odbywały się zbiórki peowiaków, tu udzielano informacji i organizowano noclegi. Wanda pełniła dyżury w komendzie, kolportowała wydawnictwa konspiracyjne, przenosiła broń.
W dniu 10 marca 1920 została aresztowana przez Czeka wraz z siostrą i ojcem. Choć ojciec w kwietniu dzięki staraniom pacjentów wyszedł z więzienia, siostry Burdon wraz z innymi więzionymi członkami KN III POW zostały wywiezione przez bolszewików do Krzemieńczuka i finalnie Charkowa. Powodem było zbliżanie się polskich wojsk do Kijowa. Została uznana za zakładniczkę. Wanda Burdon została rozstrzelana w siedzibie Czeka w Charkowie nocą z 25 na 26 czerwca 1920. Taki sam los spotkał Marię Boguszewską, Jadwigę Goszczycką, Marię Gnatkowską-Cyganiewiczówną, Natalię Iżykiewiczówną, Helenę Sikorską, Marię Skrzycką, Jerzego Bolewskiego, Zygmunta Jaegera, Stanisława Woronieckiego i innych.
Odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7900 przyznany Dekretem Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza z 17 maja 1922 i nadany pośmiertnie
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Ludzie związani z Kijowem Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie