Uczy początkowo w szkole powszechnej, później w gimnazjum kontynuując też działalność niepodległościową. We wrześniu 1918 zostaje ponownie aresztowany i uzyskuje wolność równocześnie z odzyskaniem przez Polskę niepodległości. Nie rezygnuje z pracy nauczycielskiej, ale więcej czasy poświęca sprawom społecznym i politycznym. Organizuje w Siedlcach Oddział Towarzystwa Nauczycielskiego Szkół Średnich i Wyższych oraz Okręgowy Związek Straży Pożarnej. Jego zasługą było również utworzenie na Podlasiu Polskiego Stronnictwa Ludowego ,,Wyzwolenie" i uruchomienie pisma Stronnictwa ,,Ludowiec". W 1919 r. Niedbalski rezygnuje z pracy nauczycielskiej. Wtedy już był zastępcą członka Zarządu Głównego PSL ,,Wyzwolenie" oraz kandydował na posła do Sejmu. Uzyskał mandat poselski z okręgu siedleckiego 10 maja 1920 po zrzeczeniu się mandatu przez posła Szczepana Ciekota. Zasiadał w komisjach: konstytucyjnej, wojskowej, oświatowej oraz był członkiem podkomisji do badania osadnictwa wojskowego. Wybrany ponownie do Sejmu w 1922 piastował stanowisko sekretarza Sejmu I kadencji, był członkiem komisji: konstytucyjnej i spraw zagranicznych. Przewrót majowy 1926 roku i zmiana układu sił politycznych w Polsce, spowodowały, że PSL ,,Piast" przeszedł do opozycji a Niedbalski w wyborach przeprowadzonych w 1928 utracił mandat poselski.