Uniwersytet w Parmie (wł. Università degli Studi di Parma) – publiczny uniwersytet w Parmie.
Historia Dzieje Uniwersytetu parmeńskiego sięgają roku 962. Wtedy to biskup Uberto otrzymał od cesarza Ottona I dekret zatwierdzający utworzenie w Parmie wyższej szkoły prawa przeznaczonej do kształcenia notariuszy.
W XI w. miasto było już ważnym ośrodkiem naukowym i przyciągało studentów z całych Włoch i zza Alp. Do grona znanych studentów tego okresu zaliczają się m.in. Piotr Damiani, Anselmo di Besate czy Donizone di Canossa. Ten ostatni w 1115 w swoim dziele Vita Mathildis – biografii Matyldy z Kanossy – pisze: All'uso dei Greci ancora Parma viene chiamata Crisopoli, che in latino significa città d'oro; come a dire che primeggia nella grammatica e che in essa sono coltivate con passione tutte e sette le arti.
W języku greckim Parma nadal nazywana jest Chrysopolis, co po łacinie oznacza „złote miasto”, jakby na znak, że przoduje w gramatyce i że z pasją uprawia się tu wszystkie siedem sztuk.W latach 1255–1347 różne projekty statutów miejskich regulowały kilkukrotnie status uczniów, nauczycieli i lekarzy, co świadczy o znaczącej obecności Studium Parmense w mieście.