W porze suchej, trwającej od 3 do 7 miesięcy, spada mniej niż 100 mm deszczu.
W najwilgotniejszych obszarach, gdzie pora deszczowa związana jest z monsunami wiejącymi od morza, kształtują się lasy monsunowe. W porze suchej wiatry wieją od strony lądu, przynosząc też nieco chłodniejsze powietrze. Na pozostałych obszarach, gdzie suma opadów wynosi od kilkuset do 1300 mm, występują suche lasy podrównikowe. Generalnie różnice temperatur między sezonami są tu niewielkie, większe różnice występują między temperaturami dziennymi i nocnymi.
Warunki siedliskowe w lasach monsunowych i suchych są lokalnie bardzo zróżnicowane, przy czym generalnie gleby są tu zwykle żyźniejsze niż w stale wilgotnych lasach równikowych z powodu podsiąkania następującego w okresie suchym. Częste są tu silnie zwietrzałe gleby laterytowe i ferralitowe, obfitujące w tlenki żelaza i glin. Lasy te występują zwykle w niższych położeniach, wyżej w górach znane są ze wschodnich stoków Andów, gdzie sięgają do 1200 m n.p.m. Częstym czynnikiem oddziałującym na te lasy w okresie suchym są pożary.
Szata roślinna thumb|Boliwijski las Chiquitano w porze deszczowej