Domagano się więc zapewnienie obywatelom obojga pici wszystkich narodowości i wyznań korzystania ze wszystkich praw konstytucyjnych, uchwalonych i zagwarantowanych przez konstytuantę ogólno-państwową, zwołaną na podstawie powszechnego, równego dla wszystkich pełnoletnich obywateli obojga płci prawa wyborczego, przy bezpośrednim, tajnym głosowaniu. Uważano zarazem, że równouprawnienie kobiet stanowi nieodłączną część ogólnych dążeń wolnościowych stąd uważano za konieczne współdziałanie z ogólnym ruchem wolnościowym. oraz żądano wprowadzenie w Królestwie Polskim ustroju autonomicznego, którego zasady miało ustalić Zgromadzenie Ustawodawcze w Warszawie.
Początkowo władze rosyjskie uniemożliwiły w praktyce legalną działalność organizacji - gdyż rozporządzeniem generała gubernatora Warszawy z 7 stycznia 1906 roku zakazały pod karą więzienia do trzech miesięcy lub grzywny w wysokości 3000 rubli działalności założycielom i członkom wszelkich związków, towarzystw, komitetów powołanych bez zezwolenia władzHanna Kiepurska, Inteligencja zawodowa Warszawy 1905–1907, Warszawa 1967, s. 336. Dopiero ukaz carski z 4 (17) marca 1906 roku o prawie do tworzenia spółek i stowarzyszeń umożliwił organizacji szersze funkcjonowanie.