Liderki, członkowie i sympatycy Związku Polskiego w latach 1906–1907 brali udział w wiecach i spotkaniach dyskusyjnych organizowanych przez różne ugrupowania polityczne, na których odpytywali z tzw. kwestii kobiecej kandydatów na posłów do kolejnych, rozwiązywanych przez cara Dum. Jednocześnie następował proces zróżnicowania politycznego środowiska ówczesnych emancypantek - co było jednym z efektów postępującej polaryzacji społeczeństwa polskiego na zwolenników lewicy niepodległościowej i prawicy skupiającej się wokół narodowej demokracjiMaria Nietyksza, Tradycyjne i nowe formy aktywności publicznej kobiet w warunkach zaborów [w:] Kobieta i świat polityki. Polska na tle porównawczym w XIX i w początkach XX wieku. Zbiór studiów, red. Anna Żarnowska, Andrzej Szwarc, Warszawa 1994, s. 83–98.. Pośrednim jego skutkiem był rozpad Związku Polskiego Równouprawnienia Kobiet na Związek Równouprawnienia Kobiet Polskich (liderki: Paulina Kuczalska-Reinschmit i Józefa Bojanowska i na Polskie Stowarzyszenie Równouprawnienia Kobiet (liderki Teodora Męczkowska i Izabela Moszczeńska).
Przypisy
Kategoria:Organizacje w Królestwie Kongresowym Kategoria:Historia kobiet w Polsce Kategoria:Organizacje feministyczne w Polsce Kategoria:Nieistniejące organizacje kobiece w Polsce