Przy naukowej nazwie taksonu jej autorstwa umieszczany jest skrót nazwiska Lańc.-Środ. W nazwie Weigela szaferi Lańc.-Środ. upamiętniła profesora Władysława Szafera. Jej imieniem nazwane zostały trzy taksony kopalnych roślin (oznaczonych na podstawie owoców i nasion): Comptonia srodoniowae Friis 1979, Weigela srodoniowae Friis 1985 i Carex marii-srodoniowii Negru 1986.
Do wypromowanych przez nią naukowców należy Anna Hummel z Muzeum Ziemi PAN w Warszawie oraz Ewa Zastawniak z Instytutu Botaniki im. Władysława Szafera PAN.
Przez lata była kustoszem zbiorów Muzeum Paleobotanicznego UJ i PAN, a później opiekowała się zbiorami paleobotanicznymi Instytutu Botaniki PAN. Po doktoracie nieprzerwanie asystowała badaniom paleobotanicznym profesora Władysława Szafera, porządkując bogate materiały z flor trzeciorzędowych Polski. Początkowo większość czasu poświęcała zbiorom muzealnym oraz popularyzacji botaniki i paleobotaniki poprzez wykonywanie ilustracji rysunkowych i malarskich. Współpracowała z Muzeum Żup Solnych w Wieliczce, dla którego w latach 60. XX wieku opracowała scenariusz wystawowy działu paleobotaniki oraz 24 zestawy flory mioceńskiej pochodzące ze złoża solnego, wzbogacone później o okazy drzew i krzewów znalezione w miocenie w okolicach Wieliczki.