Ludwik Franciszek Koehler właśc. Köhler (ur. 27 listopada 1799 w Warszawie, zm. 20 listopada 1871 tamże) – polski lekarz.
Życiorys Urodził się 27 listopada 1799 w Warszawie w rodzinie Franciszka Jana Köhlera i jego żony Magdaleny z domu Klassen. Rodzina pochodziła z Pragi czeskiej, ojciec był warszawskim kupcem. Ludwik miał brata Józefa Karola, który został znanym kupcem bławatnym, oraz siostrę Annę Teresę, która wyszła za Franciszka Wilhelma Schütza. Uczył się w Liceum Warszawskim i w 1817 wstąpił do Szkoły Warszawskiej Lekarskiej. W następnym roku wyjechał do Berlina i studiował na Wydziale Lekarskim.
W 1822 aresztowany za udział w radykalnej organizacji studenckiej „Panta Koina”. W więzieniu spędził 3 lata i po powrocie do Warszawy jeszcze jeden rok. Po zwolnieniu z więzienia w 1827 uzyskał stopień magistra medycyny na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim i w 1830 w Paryżu uzyskał doktorat z medycyny i chirurgii. Po powrocie do Warszawy brał udział w pożegnaniu Fryderyka Chopina. W czasie powstania listopadowego został zatwierdzony w stopniu lekarza pułkowego Gwardii Narodowej i pracował w szpitalu koszar sapieżyńskich.